SALEZJANIE POGRZEBIEŃ

PORADNIA

KSIĘGA GOŚCI

FORUM

START

Pogrzebień

Parafia

Oratorium

Aktualności

Ogłoszenia

Galerie

Linki


Pogrzebień

Pogrzebień - wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Kornowac. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego. Miejscowość jest położona wysoko na doliną Odry dochodząca w niektórych miejscach do 100 metrów sprawia wrażenie punktu widokowego, o przepięknym malowniczym położeniu. W miejscowości znajduje się panorama doliny Odry z pocysterskimi stawami Wielikat, na tle wyłaniającego się Beskidu Śląskiego z Łysą Górą, a po drugiej stronie Góry Opawskie. Od 1313 roku wieś należała do klasztoru dominikanek jako wiano Eufemii Ofki. W 1800 roku dobra nabył Jan Nepomucen Larisch, ojciec Luizy, która wyszła za mąż za Josepha von Eichendorffa, a w 1882 roku dobra nabył Artur Baildon.

Kościół pw. św. Bartłomieja w Pogrzebieniu

Kościół pw. św. Bartłomieja w Pogrzebieniu został wybudowany w 1851 roku, w stylu neoromańskim, ale zanim powstał kościół murowany były już wcześniej 3 kościoły drewniane (parafia prawdopodobnie swoimi początkami sięga XIV wieku), przebudowany w latach 1955-1960, przed wejściem znajduje się sarkofag ze szczątkami doczesnymi Służebniczki Bożej Laury Meozzi - pierwszej inspektorki Sióstr Salezjanek w Polsce.

Dom zakonny

W 1930 roku ks. Inspektor Antoni Hlond podpisał umowę na objêcie posiadłości rodziny von Baildon na potrzeby Zgromadzenia Salezjańskiego. W skład pogrzebieńskiej posiadłości wchodził pałac, ogród przypałacowy i gospodarstwo rolne. W latach 1930 - 1940 działało w pałacu Małe Seminarium Duchowne Księży Salezjanów, które kształciło młodzieńców w wieku 14 - 18 lat dbając jednocześnie o ich wszechstronne wychowanie i przygotowanie do życia zakonnego, kapłańskiego lub rodzinnego.
W latach 1941 - 1945 w pałacu mieścił się obóz koncentracyjny "Polenlager 82", gdzie przebywało wielu więźniów, a wśród nich dzieci. Ku czci pomordowanych tu dzieci w wydzielonej części ogrodu znajduje siê pomnik. W marcu 1946 roku pałac wraz z gruntami przekazany zastał Siostrom Salezjankom a ich pierwszą dyrektorką została pierwsza przełożona CMW w Polsce, Włoszka Matka Laura Meozzi, obecnie Sługa Boża, a w Rzymie trwa jej proces beatyfikacyjny.
Od przybycia do Pogrzebienia siostry włączyły się w dzieła wychowawcze, edukacyjne, kulturalno - oświatowe i religijne potrzebne miejscowemu środowisku poprzez:
- zorganizowanie ochronki i przedszkola dla dzieci;
- kursy kroju i szycia dla dziewcząt;
- naukę maszynopisania i gry na instrumentach muzycznych;
- prowadzenie świetlicy środowiskowej i oratorium świątecznego;
- prace artystyczne(malarstwo, haft, dekoracje);
- przygotowanie przedstawień teatralnych i okolicznościowych inscenizacji;
- katechizację w przedszkolach i szkołach;
- dbanie o wystrój kościoła i szaty liturgiczne;
- udzielanie pierwszej pomocy medycznej;
- spotkania rekolekcyjne;
- działalność charytatywną;
- organizację kolonii i półkolonii;
- wyjazdy pelgrzymkowe;
- obsługę zaplecza gospodarczego plebanii;